Mag ik mij even aan u voorstellen?

 
Ik ben Peter van der Klink, 49 jaar, getrouwd en vader van twee prachtige kinderen.

Ofschoon ik uit een Joodse familie kom, ben ik van huis uit niet met het geloof opgevoed. Je zou mij de eerste 35 jaar van mijn leven zelfs een atheïst in hart in nieren hebben kunnen noemen.

Best gek eigenlijk; overtuigd ongelovig, terwijl ik in mijn leven tot dan toe genoeg had meegemaakt om op andere gedachten te komen. Al bij mijn geboorte niet levensvatbaar volgens de artsen, op mijn 21e te horen gekregen dat ik nog 6 maanden te leven had en als ik het al zou overleven, was mijn kans om ooit nog vader te worden, medisch gezien vrijwel nihil. Allemaal keiharde feiten naar aardse maatstaven. Iets of iemand besliste echter compleet anders; inmiddels ben ik 28 jaar verder, volledig genezen en zoals gezegd, vader van twee kinderen. 
 
Nog steeds zag ik het niet. Zoals zo veel mensen, had ik weliswaar zoiets van "er is meer tussen hemel en aarde" en "alles gebeurt met een reden" maar erg concreet was het voor mij niet. Tot een mooie nazomerse, doordeweekse ochtend in 2003. Ik reed naar kantoor en had door de laaghangende zon niet gezien dat ik op de staart van een stilstaande file inreed. Ik kon niet meer op tijd remmen en zette me schrap voor de enorme klap die ging komen. Op dat moment kwam mijn auto abrupt tot stilstand, op enkele centimeters van mijn voorganger, zonder dat ik zelf iets had kunnen doen. Dit was voor mij het - letterlijk voelbare - bewijs dat God bestaat. Hij had zojuist mijn leven gered en naar ik mij later pas ging realiseren, niet voor het eerst. De rest is geschiedenis, zullen we maar zeggen.


God kende mij al voordat ik hem kende 

Terugkijkend op de afgelopen 49 jaar, is mijn conclusie dat God mij al kende en in mij geloofde, lang voordat ik Hem leerde kennen. Ik ben ervan overtuigd dat dit voor iedereen geldt en wens uit de grond van mijn hart dat ook u dit mag (gaan) ervaren!